Nομοσχέδιο Διαμαντοπουλου: Τέλος στο δημόσιο, δωρεάν πανεπιστήμιo

Τον επίλογο στην ιστορία του ελληνικού δημόσιου Πανεπιστημίου, όπως κατοχυρώθηκε στην κοινωνική συνείδηση του τόπου, ειδικά μετά τη μεταπολίτευση, υπέγραψε η κυβέρνηση σε αγαστή συνεργασία με την αξιωματική αντιπολίτευση, τον ΛΑΟΣ και την Ντόρα Μπακογιάννη.

Σηματοδοτώντας το οριστικό τέλος στη δημόσια δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση και στο ιστορικά κοινωνικο-πολιτικό προφίλ των ελληνικών ΑΕΙμε την ψήφιση του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας επιβάλλονται: Κατάργηση του ασύλου. Σπουδές εξπρές δύο και τριών χρόνων. Πτυχία κατακερματισμένα και ενταγμένα σ’ ένα σύστημα «ακαδημαϊκών μονάδων». Ιδρύματα πολλαπλών ταχυτήτων, υπαγομένων στους κανόνες της αγοράς και με επιλεκτική χρηματοδότηση συνδεδεμένη με όρους και προϋποθέσεις. Συμβούλια με πρόεδρο και αρκετά μέλη εξωπανεπιστημιακούς. Ιδρύματα αυστηρά για φοιτητές και καθηγητές, αφού θα μπορεί να διώχνει αμφότερους αν δεν πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
.Οι βασικές αλλαγές στα Πανεπιστήμια
1. Ασυλο
Τέλος στο ακαδημαϊκό άσυλο. Προβλέπονται μόνον οι «ακαδημαϊκές» ελευθερίες, ενώ ο πρύτανης αναλαμβάνει την ευθύνη για την προστασία και ασφάλεια του προσωπικού και της περιουσίας» του ΑΕΙ.
2. Διοίκηση
Ανώτατο όργανο είναι το Συμβούλιο του Ιδρύματος με 15 μέλη, εννέα εσωτερικά (οχτώ καθηγητές πρώτης βαθμίδας και αναπληρωτές και ένας φοιτητής) και έξι εξωτερικά (προσωπικότητες από την κοινωνική, πολιτιστική, οικονομική και πολιτική ζωή). Ασκεί όλες τις αρμοδιότητες (διοικητικές, ελεγκτικές) πλην των ακαδημαϊκών, για τις οποίες υπεύθυνη είναι η Σύγκλητος. Ο πρύτανης είναι υπεύθυνος για την εύρυθμη λειτουργία του ΑΕΙ.
3. Χρηματοδότηση
Επιτρέπεται η ιδιωτική, σε δύο ταχύτητες η δημόσια. Κατανέμεται βάσει προβλεπόμενων δεικτών (κόστος σπουδών ανά φοιτητή, αριθμός εγγραφομένων φοιτητών, μέγεθος, γεωγραφική διασπορά, αποθεματικό κ.ά.), ενώ προβλέπεται πρόσθετη μόνο σε όσα ΑΕΙ ανταποκρίνονται σε οριζόμενους δείκτες ποιότητας και επιτευγμάτων (σχέση αποφοίτων/εισερχομένων, ερευνητική αριστεία, διεθνοποίηση κ.ά.).
4. Σπουδές
Θεσπίζονται τρεις κύκλοι σπουδών (τριετής προπτυχιακός, μονοετής μεταπτυχιακός, εξάμηνος διδακτορικός) και ένας σύντομος (διετής). Τα μαθήματα αντιστοιχούν σε πιστωτικές μονάδες (60 για κάθε έτος). Οι φοιτητές μπορούν να μεταφέρουν μαθήματα και αντίστοιχες μονάδες από άλλα τμήματα ή και Ιδρύματα. Εισάγονται προγράμματα, υποχρεωτικά σε μια ξένη γλώσσα. Προβλέπονται δίδακτρα σε μεταπτυχιακά, αλλοδαπούς φοιτητές, ειδικά προγράμματα (ΔΒΜ). Προβλέπονται κατατακτήριες για την πρόσβαση σε ΑΕΙ από «ανώτερες σχολές διετούς και υπερδιετούς φοίτησης».
5. Διάρκεια φοίτησης
Η κανονική φοίτηση είναι ο ελάχιστος αναγκαίος χρόνος για τη λήψη πτυχίου συν τέσσερα εξάμηνα (ν + 2) και για τους μερικής φοίτησης (εργαζομένους αποδεδειγμένα πάνω από 20 ώρες την εβδομάδα) ο διπλάσιος ελάχιστος (2ν). Μετά το τέλος της κανονικής φοίτησης χάνεται η φοιτητική ιδιότητα. Το ίδιο και για όσους δεν εγγράφονται για δύο συνεχόμενα εξάμηνα. Διορία στους «αιώνιους» να αποφοιτήσουν μέχρι το 2013 – 2014.
6. Διδάσκοντες
Ορίζονται τρεις βαθμίδες (καθηγητές, αναπληρωτές, επίκουροι), αξιολογούνται ανά πενταετία. Στις επιτροπές κρίσης τουλάχιστον ένας καθηγητής εξωτερικού.
7. Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ) εντός των ΑΕΙ
Αναλαμβάνει τη διασύνδεση του Πανεπιστημίου με την αγορά, την «αξιοποίηση και διαχείριση» όλων των πόρων του ΑΕΙ (πλην των δημόσιων) και την αναζήτηση νέων. Στην ευθύνη του και η φοιτητική μέριμνα (σίτιση, στέγαση).
8. Συγχωνεύσεις
Από Σεπτέμβριο ξεκινούν σαρωτικές συγχωνεύσεις, κατατμήσεις, μετονομασίες και καταργήσεις ΑΕΙ και σχολών βάσει οικονομικο-κοινωνικών κριτηρίων και αποδόσεων.

Γενική Συνέλευση την Τρίτη 6/9, στις 12.00 στο αμφιθέατρο χημικού....

Στο πυρετό της ΔΕΘ

Στον πυρετό της ΔΕΘ κινείται η κυβέρνηση, καθώς υπουργοί και σύμβουλοι του Γιώργου Παπανδρέου θεωρούν πού κρίσιμο το τριήμερο των εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης, ενώ δεν αποκλείουν πιθανή κακή εμφάνιση του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ να οδηγήσει σε πρόωρες κάλπες.
Ήδη σύμφωνα με πληροφορίες συνεργάτες του Πρωθυπουργού επεξεργάζονται το προσχέδιο της ομιλίας του, ενώ οι συσκέψεις για τη διαχείριση κρίσιμων τοπικών ζητημάτων –ΕΥΑΘ-ΟΛΘ- είναι πλάον καθημερινές.


Η Θεσσαλονίκη το τριήμερο των εγκαινίων της ΔΕΘ μόνο γιορτινή ατμόσφαιρα δεν θα παρουσιάζει. Περισσότεροι από 6.000 αστυνομικοί αναμένεται να κυκλώσουν το κέντρο της πόλης, ενώ πληροφορίες κάνουν λόγο για εφαρμογή νέου σκληρού επιχειρησιακού σχεδίου στα πρότυπα αντιμετώπισης των ταραχών από τη γαλλική αστυνομία. Ήδη έχουν ανακληθεί όλες οι άδειες και τα ρεπό των ανδρών των ΜΑΤ, μετά τις 25 Αυγούστου και στη Θεσσαλονίκη αναμένεται να ταξιδέψουν περισσότερς από 17 διμοιρίες από άλλες πόλεις της χώρας.

Στην ατζέντα της κυβέρνησης τρία θέματα βρίσκονται ιδιαίτερα υψηλά. Το ένα είναι το ζήτημα των ταξιτζήδων, όπου η κατάσταση δε φαίνεται απόλυτα ξεκαθαρισμένη. Το δεύτερο αγκάθι είναι το νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση το οποίο αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή την ερχόμενη εβδομάδα. Και εδώ υπάρχουν κάποια ερωτηματικά όσον αφορά την τελική πρόταση της υπουργού Παιδείας, Αννας Διαμαντοπούλου, για τον τρόπο εκλογής των πρυτάνεων και για το κατά πόσο το νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει τελικά τη σημερινή πρόταση. Το τρίτο ζήτημα είναι το μισθολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων και η σχετική συζήτηση για το κατά πόσο κάποιες διατάξεις επιφέρουν νέες επώδυνες περικοπές, ειδικά σε ομάδες υπαλλήλων που στελεχώνουν «ευαίσθητες» υπηρεσίες, όπως οι εφοριακοί και οι τελωνειακοί.

Η Αριστερή Πρωτοβουλία

Την ίδια στιγμή, φωτιές ανάβει και η Αριστερή Πρωτοβουλία του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου, που σε χτεσινή ανακοίνωση αναφέρεται με πολύ απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τον υπουργό Επικρατείας, Ηλία Μόσιαλο, με αφορμή την κόντρα του με την ΑΔΕΔΥ και τις δηλώσεις του περί απολύσεων όσων δημόσιων υπαλλήλων κάνουν λευκή απεργία.
«Ως αυθεντικός ”εκπρόσωπος” των οίκων αξιολόγησης και μνημονιακών λογικών, απαιτεί να ενταφιαστούν οι αγώνες και οι θυσίες του εργαζόμενου λαού για υπεράσπιση του δικαιώματος της εργασίας και της ανθρώπινης ζωής», αναφέρει και χαρακτηρίζει ειρωνικά τον κ. Μόσιαλο «φωστήρα της εξυγίανσης».

ΤΩΡΑ ΜΙΛΑΜΕ ΕΜΕΙΣ!

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, και του μνημονίου μαζί με τους καλύτερους φίλους της, το ΛΑΟΣ, τη ΝΔ και την Ντόρα Μπακογιάννη, ψήφισαν στις 24 Αυγούστου τον νόμο που βάζει ταφόπλακα στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Η κυρία Διαμαντοπούλου φαίνεται εξαιρετικά υπερήφανη για τον υψηλό βαθμό συναίνεσης που επιτεύχθηκε, για την ισχυροποίηση της συμμαχίας των ταλιμπάν του νεοφιλευθερισμού με τον ακροδεξιό εσμό και τους ορκισμένους εχθρούς του δημόσιου πανεπιστημίου. Τους υπενθυμίζουμε πώς από όσο πιο ψηλά πέφτεις τόσο περισσότερο πάταγο κάνεις. 
Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα των νέων να σπουδάζουν και να δουλεύουν με αξιοπρέπεια. Κάτω τα χέρια από το δικαίωμά μας στην κριτική σκέψη και την επιστημονική μόρφωση. Κάτω τα χέρια από το δικαίωμά μας να αγωνιζόμαστε για το δίκιο και την αξιοπρέπειά μας.  Όσοι αποφάσισαν να επιβάλουν τη σιωπή της αγοράς στο εσωτερικό του πανεπιστημίου θα βρούν απέναντί τους ένα ορμητικό φοιτητικό κίνημα, σε κοινό βηματισμό με τους καθηγητές και τους εργαζόμενους στο πανεπιστήμιο, που θα συντρίψουν τα σχέδια τους και τους νόμους τους.

Η Νεολαία Συνασπισμού μέσα απο τα σχήματα της Αριστερής Ενότητας θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της ώστε σε κάθε φοιτητικό σύλλογο να διεξαχθούν μαζικές Γενικές Συνελεύσεις που θα αποφασίσουν ανοιχτές, ζωντανές καταλήψεις των σχολών τους με στόχο να ανατραπεί ο νέος νόμος πλαίσιο,  να συναντηθεί το φοιτητικό κίνημα με την αγανάκτηση της νεολαίας, των εργαζομένων,  των ανέργων, όλης της κοινωνίας σε ένα πλατύ μέτωπο ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το μνημόνιο και τους παρατρεχάμενούς της.

                                Δεν έμαθαν να μας σέβονται, θα μάθουν να μας φοβούνται.

ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι Πρυτανικές Αρχές των Ελληνικών Πανεπιστημίων, εκπροσωπώντας τις

Συγκλήτους των Ιδρυμάτων τους στην έκτακτη συνεδρίασή τους που

πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΠΑ στις 24-7-2011 θεωρούν θεσμικό καθήκον τους

να ενημερώσουν την ελληνική κοινωνία ότι το κατατεθέν στη Βουλή σ/ν για

την ανώτατη εκπαίδευση αποδομεί τον Δημόσιο και Ακαδημαϊκό χαρακτήρα

του Πανεπιστημίου. Το σ/ν δεν ενσωμάτωσε τις προτάσεις της

πανεπιστημιακής κοινότητας και αγνόησε τις πραγματικές ανάγκες των

Ιδρυμάτων (προτάσεις επισυνάπτονται).

Την ποιότητα των πτυχίων τη διασφάλιζαν μέχρι σήμερα οι ακαδημαϊκές

διαδικασίες του Τομέα, του Τμήματος και της Σχολής, ενώ με το σ/ν

ρευστοποιούνται γνωστικά αντικείμενα, καταργούνται Τομείς και παραμένει

μόνο κατ’ όνομα το Τμήμα, με συνέπεια την αποδυνάμωση των πτυχίων και

την υποβάθμιση των σπουδών των Ελλήνων φοιτητών.

Η υποχρέωση της Πολιτείας να παρέχει δημόσια και δωρεάν παιδεία

συρρικνώνεται με τη σταδιακή απόσυρσή της από την υποστήριξη των

συγγραμμάτων και της φοιτητικής μέριμνας και την μετακύλιση του

αντίστοιχου κόστους στους φοιτητές και τις οικογένειές τους.

Το σ/ν μεθοδεύει την αδυναμία λειτουργίας των Πανεπιστημίων από 1

ης Σεπτεμβρίου με τη διάλυση των βασικών ακαδημαϊκών και διοικητικών

μονάδων. Η πιθανή εγκατάσταση δοτών Διοικήσεων δεν θα γίνει αποδεκτή από

την πανεπιστημιακή κοινότητα, γιατί ενθαρρύνει την εξάρτηση, τον

κομματισμό και την ευνοιοκρατία. Η Σύνοδος επιβεβαιώνει την
ενότητα και αλληλεγγύη των Πανεπιστημίων.

Με την επιστημονική υποστήριξη και τεκμηρίωση διαπρεπών

συνταγματολόγων θεωρεί ότι το κατατεθέν νομοσχέδιο στις επιμέρους

διατάξεις και ως σύνολο συνιστά μια κατάφωρη παραβίαση του συνταγματικού

πλαισίου που διέπει τα Πανεπιστήμια.

Τέλος καλούνται η ελληνική κοινωνία και οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι ως

δημόσιοι λειτουργοί να προστατεύσουν τη συνταγματική νομιμότητα και το

ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο.
Καλείται το Ελληνικό Κοινοβούλιο να μην ψηφίσει το σ/ν υπό την παρούσα του μορφή.

Πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στις 24 Ιουλίου 2011 σχετικά με το κατατεθέν στη Βουλή Σχέδιο Νόμου για την ανώτατη εκπαίδευση

Έκτακτη Συνεδρίαση Πρυτανικών Αρχών των Ελληνικών

Πανεπιστημίων

ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

(Συνεδρία Αριθμ. 974/13-7-2011)

Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στη Συνεδρία της αριθμ. 974/13-7-2011, μετά από  διεξοδική συζήτηση επί του Προσχεδίου του Νόμου περί Οργάνωσης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Παιδείας Δ.Β.Μ.Θ., θεωρεί ομόφωνα ότι:

1. Το περιεχόμενο του Προσχεδίου του Νόμου αναιρεί το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, αφού με τη μείωση του χρόνου φοίτησης σε τριετή προγράμματα, υποχρεώνει τους φοιτητές να συμπληρώνουν τις σπουδές τους με προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών ή προγράμματα Διά Βίου Μάθησης, για τα  οποία προβλέπονται δίδακτρα, μετακυλίοντας το κόστος σπουδών τους στην ελληνική οικογένεια.
2. Εισάγει τριετείς κύκλους σπουδών, καθιστώντας ασαφή τα όρια μεταξύ της πανεπιστημιακής παιδείας και της επαγγελματικής κατάρτισης, με αποτέλεσμα τη δραστική υποβάθμιση της αξίας των πτυχίων και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων.
3. Αλλάζει ριζικά το μοντέλο διοίκησης, παραδίδοντας πλήρως τη Διοίκηση σε εξωτερικούς παράγοντες ενός παντοδύναμου Συμβουλίου, καταργώντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη δημοκρατική νομιμοποίηση των οργάνων και ουσιαστικά ακυρώνοντας τη συμμετοχή των συνιστωσών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας.
4. Δεν προβλέπει σχέδιο για τη χρηματοδότηση και την υποστήριξη της βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας, ενώ εκχωρεί σημαντικές αρμοδιότητες της διαχείρισης της πανεπιστημιακής περιουσίας και της έρευνας σε Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, εκφυλίζοντας τα Πανεπιστήμια σε Τριτοβάθμια Λύκεια.
5. Περιορίζει ασφυκτικά το πανεπιστημιακό άσυλο και ουσιαστικά το καταργεί.
6. Σταματά, ουσιαστικά, την κρατική χρηματοδότηση της φοιτητικής μέριμνας (σίτιση, δωρεάν συγγράμματα, στέγαση κ.λπ.).
7. Τα παραπάνω οδηγούν στη μετατροπή του δημόσιου πανεπιστημίου σε εταιρεία.

Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων αποφασίζει ομόφωνα και:

1. Απορρίπτει το συγκεκριμένο Προσχέδιο Νόμου και καλεί την Κυβέρνηση να το αποσύρει.
2. Καλεί τα μέλη ΔΕΠ, τους εργαζόμενους, τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και την ελληνική κοινωνία να διαφυλάξουν το δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστημίου και να υπερασπιστούν το αγαθό της δωρεάν παιδείας.
3. Δηλώνει ότι το παραπάνω Σχέδιο Νόμου, ακόμη και να ψηφιστεί, δεν πρέπει να εφαρμοστεί.
4. Η Σύγκλητος να βρίσκεται σε διαρκή συνεδρίαση για όλο το επόμενο διάστημα και σε συντονισμό με τα άλλα πανεπιστήμια της χώρας, για την αποτροπή της κατάθεσης και ψήφισης του προτεινόμενου Σχεδίου Νόμου.

Ιωάννινα, 13 Ιουλίου 2011

Από την Πρυτανεία

Η στάση της ΚΝΕ απέναντι στο φοιτητικό κίνημα Πριν περίπου τρεις εβδομάδες , δημοσιεύτηκε στον Κυριακάτικο «Ριζοσπάστη» μια ανακοίνωση της ΚΝΕ που αφόρα το φοιτητικό κίνημα. Βρισκόμαστε σε μια  περίοδο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και όπως είναι φυσικό αυτή η κρίση δεν θα μπορούσε να αφήσει ανέπαφο το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Ενώ λοιπόν στην εν λόγω ανακοίνωση  τίθεται ο στόχος να μην περάσει ο νέος νομός πλαίσιο επιλέγεται ως μέσο πάλης η συγκρότηση μιας παράλληλης από όλο το υπόλοιπο φοιτητικό κίνημα οργανωτικής δομής η οποία θα είναι απόλυτα ελεγχόμενη από το κόμμα. Η συγκεκριμένη πολιτική που εξαγγέλλει η ανακοίνωση δεν είναι κάτι το καινούριο. Είχε αρχίσει να προετοιμάζεται ήδη από το περσινό συνέδριο της ΚΝΕ όπου άρχισε να φαίνεται το ενδεχόμενο της οργανωτικής διάσπασης ακόμη και αν δεν είχε ειπωθεί ξεκάθαρα. Πιο συγκεκριμένα, η ηγεσία της ΚΝΕ, επειδή θεώρει πως οι Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων στην πλειοψηφία τους είναι εκφυλισμένες αντιπροτείνει το κάθε έτος, το κάθε εξάμηνο, αλλά και το κάθε εργαστήριο να γίνει «κάστρο αντίστασης» με γενικές συνελεύσεις απόλυτα διαχωρισμένες από τις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων. Δηλαδή μια σεχταριστική πολιτική απομόνωσης που ακολουθεί εδώ και χρόνια η ηγεσία του ΚΚΕ. Παραβλέποντας την μαζικότητα των γενικών συνελεύσεων των συλλόγων , αγνοώντας τη δύναμή τους τα προηγούμενα χρόνια και μπερδεύοντας τους νέους αγωνιστές για το ποια είναι η σωστή δομή. Δηλαδή θέλει να δημιουργήσει ξεχωριστές συνελεύσεις, ξεχωριστού κινήματος, αντιμετωπίζοντας έτσι όλες τις άλλες δυνάμεις ως μη ταξικές, αν όχι ως ταξικούς εχθρούς. Επιπλέον οι ξεχωριστοί αυτοί σύλλογοι δημιουργούνται με την προϋπόθεση να αποσπάσουν τους φοιτητές από τον «εκφυλισμένο συνδικαλισμό». Το θέμα όμως είναι πώς ακριβώς θα το πετύχουν αυτό, αφού θα απομονώσουν την πρωτοπορία από ένα σημαντικό κομμάτι των υπόλοιπων φοιτητών. Όλα αυτά τη στιγμή που οι νέες επιθέσεις στην εκπαίδευση είναι προ των πυλών και θα έπρεπε  να καλλιεργηθεί η κοινή δράση των αριστερών προοδευτικών δυνάμεων, παρά τις υπαρκτές διαφορές. Πριν τέσσερα χρόνια βέβαια στις κινητοποιήσεις του 2006-2007 όταν οι πλατειές μάζες των φοιτητών μπήκαν στον αγώνα, και απαίτησαν τη μεγαλύτερη δυνατή ενότητα πάνω στα κοινά αιτήματα, φάνηκε  ξεκάθαρα η ήττα της σεχταριστικής τακτικής της ΚΝΕ μέσα στις σχολές. Έτσι η ηγεσία της ΚΝΕ αναγκάστηκε να αλλάξει εντελώς τακτική μπαίνοντας στα ενωτικά πλαίσια με τις άλλες αριστερές δυνάμεις, συμμετέχοντας στο συντονιστικό των κατειλημμένων σχολών και στα κοινά συλλαλητήρια. Δυστυχώς όμως η ηγεσία της ΚΝΕ δεν έβγαλε απ' ότι φαίνεται κανένα συμπέρασμα από αυτή τη- μοναδική εδώ και χρόνια- νικηφόρα μάχη του κινήματος, στη νίκη του οποίου συνέβαλε και η αλλαγή τακτικής της. Έτσι χωρίς να εξηγήσει τίποτα στα μέλη και τους υποστηρικτές της ΠΚΣ και τους άλλους αγωνιστές, σύντομα έσπασε ξανά τα κοινά πλαίσια, επιστρέφοντας στην παλιά τακτική της, και πλέον προχωρά σε μια ακόμα χειρότερη εκδοχή αυτής της καταστροφικής πολιτικής σπρώχνοντας τις δυνάμεις της, προς την οργανωτική διάσπαση των συλλόγων! Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτή η τακτική της απομόνωσης που έχει εφαρμοστεί στο εργατικό κίνημα μέσω της δράσης του ΠΑΜΕ δεν έχει προσφέρει  τίποτα  στο εργατικό κίνημα. Υπάρχουν παραδείγματα  που το αποδεικνύουν αυτό όπως είναι, αυτό του συνδικάτου Οικοδόμων το οποίο αποδυναμώνεται συνεχώς  σε μέλη καθώς και  το συνδικάτο μεταλλεργατών στη Ζώνη στο Πέραμα στο οποίο η παράταξη του ΠΑΜΕ έχασε σχεδόν το μισό της δύναμης της στις τελευταίες εκλογές.. Ένα άλλο σημείο της ανακοίνωσης της ΚΝΕ αφορά τις φοιτητικές εκλογές. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι οι εκλογές κάθε συλλόγου είναι δικό του θέμα. Δηλαδή  κάθε σύλλογος θα αποφασίζει μόνος του για το αν ή το πότε θα γίνουν οι εκλογές. Μπορεί κανείς να φανταστεί τι θα γίνει στους συλλόγους που η ΚΝΕ είναι πρώτη δύναμη. Ακόμη με αυτό τον τρόπο το κίνημα πάει πίσω, διότι οι εκλογές αποτελούν και αυτές μια πολιτική μάχη καθώς αποτυπώνουν την ριζοσπαστικοποίηση των φοιτητών και αποτελούν μια φωτογραφική απεικόνιση της φάσης στην οποία βρίσκεται το φοιτητικό κίνημα. Επιπλέον η ανασυγκρότηση της Ε.Φ.Ε.Ε. που υποτίθεται πως θέλουν, έρχεται αντιπαραθετικά  στο γεγονός ότι ο κάθε σύλλογος θα αποφασίζει μόνος του, άρα με ποια έννοια θέλουν μια ενιαία φοιτητική ένωση; Οι εκλογές λοιπόν είναι μία σημαντική μάχη για το φοιτητικό κίνημα, αν και  από μόνες τους  δεν μπορούν να λύσουν τίποτα.  Η ενίσχυση των αριστερών παρατάξεων πρέπει να αποτελέσει το αποφασιστικό βήμα για την αγωνιστική επανίδρυση της Ε.Φ.Ε.Ε. που θα λειτουργεί δημοκρατικά, με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους και έλεγχο από τις Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων και με κύριο καθήκον τον συντονισμό των αγώνων του φοιτητικού κινήματος σε πανελλαδικό επίπεδο. Ανακεφαλαιώνοντας, η ανακοίνωση στοχεύει σε δυο σημεία. Το πρώτο είναι η δημιουργία μια νέας οργανωτικής δομής απόλυτα διαχωρισμένης από τις υπάρχουσες οργανωτικές δομές του φοιτητικού κινήματος . Το δεύτερο αφόρα τις φοιτητικές εκλογές, για τις οποίες κατά την ηγεσία της ΚΝΕ είναι θέμα του κάθε συλλόγου η διεξαγωγή τους, καθώς και η ημερομηνία πραγματοποίησής τους. Η ηγεσία του ΚΚΕ φέρει τεράστια ευθύνη γιατί στην ουσία θυσιάζει το φοιτητικό κίνημα για χάρη μιας αναμενόμενης ενδυνάμωσης της  απομαζικοποιμένης κομματικής νεολαίας και ακόμη χειρότερα ανοίγει το δρόμο στη κυβέρνηση να περάσει το νομοσχέδιο. Άρα αντικειμενικά πρόκειται για πισώπλατο χτύπημα ενάντια στο φοιτητικό κίνημα. Το σημαντικότερο όμως είναι, ότι πιθανότατα η πολιτική που εξαγγέλει αυτή  η ανακοίνωση, θα ξεπεράσει τον χώρο της εκπαίδευσης και θα μεταφερθεί και στον εργασιακό χώρο με δυσάρεστα αποτελέσματα για το ίδιο το εργατικό κίνημα. Για παράδειγμα έχουν αρχίσει ήδη να γίνονται προετοιμασίες για μια τέτοια στροφή και στο εργατικό κίνημα που εκφράζονται με τη δημιουργία χωριστών «κλαδικών σωματείων»  όπως στο χρηματοπιστωτικό, στην ενέργεια και στις τηλεπικοινωνίες. Ακόμα βέβαια δεν έχουν σπάσει ολικά από τις αντίστοιχες ομοσπονδίες, ωστόσο έχουν φτιάξει μια παράλληλη δομή μετρώντας τις δυνάμεις τους. Και όλα αυτά τη στιγμή που η  παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού απειλεί για άλλη μια φορά την εργατική τάξη. Για να προστατεύσει τα τεράστια  κέρδη του, το κεφάλαιο έχει εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση στις κατακτήσεις των εργαζομένων. Αντί λοιπόν η ενότητα της αριστεράς να είναι αυτονόητη, καθώς και ένα μαζικό  φοιτητικό κίνημα σε συμπόρευση με το εργατικό κίνημα, η ηγεσία του ΚΚΕ κάνει οτιδήποτε για να μην γίνει αυτό, ακολουθώντας  αυτή τη σεχταριστική τακτική, η οποία επιφυλάσσει ήττες για το ίδιο εργατικό κίνημα. Σε αντίθεση με αυτή την καταστροφική κατεύθυνση, αυτό που είναι πραγματικά αναγκαίο, είναι  η ταξική ενότητα της Αριστεράς, η οποία μέσα από  το Ενιαίο Μέτωπο, το οποίο συνιστά ενότητα στη δράση, πάνω σε όλα τα βασικά ζητήματα του αγώνα του εργατικού κινήματος, θα αποτελέσει το πρώτο βήμα στον αγώνα για την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων. Γράφει η Λίνα Μητσιογιάννη    07.04.11